NON TE ME POÑAS “MIMOSA”

6 Mar

A primavera xa chegou a Galiza. Pero neste caso non é coma do Corte Inglés. Seca coma nunca, facilitou aínda mais o espallamento dunha arrepiante praga colorista: a mimosa. Coñecida técnicamente coma acacia dealbata, e oriunda de Tasmania e Australia, chegou a nosa terra pola mala xestión e descoñecemento da xentiña e das institucións que as prantaban. Ao ser pirófita, resiste e xermina despois dos lumes e afoga a flora autóctona ao ritmo de Usain Bolt.

Os viticultores prantarona pra agarralas cepas da vide, empregandoa no lugar do bimbio, esa fermosísima árbore nosa,  coloreada de pólas alaranxadas, que debuxa os lindeiros das leiras galegas. Mais lles valería deixarse de facerse de Mac Givers e pular pola flora que sempre tivemos. E os poucos, foi gañandolle terreo a calqueira outra plantación. Por outro lado, a súa implantación tamén veu da man de Renfe/Adif, que plantouna como función estabilizadora para apuntalar terrapléns, por mor da tupida rede fixadora das súas raices no chan. Así pode verse na liña de Ourense a Vigo en moitos lugares. En resumo, entre as nosas decisións, e as  do ente estatal ese que desmantela as conexións de cercanías e metenos a todos o AVE en vena a custo de emir saudí, a cousa foi a pior. Unha desfeita, da que por certo, ninguén deu parte nin pediu reclamación algunha por este, hai que dicilo, atentado medioambiental.

Cando un mira pra o monte e ve estas masas amarelas ten a sensación de que se trata un cadro impresionista, pero mais aló de onanismos estéticos, pensade que cada oco onde se fai forte é unha proba do abandono do monte. A que agora a cousa non soa tan ben?. E de novo, Estado, Xunta e os concellos con este problema miran pra outro lado, ou nin poden mirar, porque xa teñen a póla da mimosa metida no ollo.

As solucións, pois, pasan coma case sempre por cada un de nos. Imaxino que ninguén pranta xa mimosas, pero por se compre dicilo, non se debe prantar ningunha mais e hai que ilas reducindo progresivamente. Pra combatela emprégase unha sustancia (glifosato) que se ten que botar nos tocóns duas veces o ano durante tres ou cuatro, despois de cortalas. Pero isa metodoloxía non é ecolóxica. Un dos xeitos mais recomendables e afogala facendo un  groso acolchado de palla, ou mantiño vexetal, e senón é posible, de plástico, que non a deixará medrar, e de seguido prantar outras árbores e arbustos, pra que vaian colonizando o seu espazo.

A asociación Ridimoas sabe o que facer con ela. Eliminouna por completo dun bosque autóctono de 200 hectáreas en Beade, propiedade deste grupo ecoloxista.

Coma soe acontecer, existen solucións aplicábeis, para atallar este xa no tan novo caos biolóxico.  É cousa de todos. Quen queira continuar esta loita, xa sabe onde me pode atopar. A partires de agora son anti acacia. Por iso xa non voltarei dicirlle a ningunha rapaza “non te me poñas “mimosa”. Aínda que me pese.

Deik

Advertisements

Unha resposta to “NON TE ME POÑAS “MIMOSA””

  1. Antón Bc Marzo 7, 2012 ás 2:59 pm #

    Por non dicir que é o peor pesadelo dos alérxicos…

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: